Jacopo Di Miceli

Vertaling van: Dentro il Remigration summit di Gallarate, tra teorie del complotto ed estremisti in giacca e cravatta

Wie waren er en wat werd er gezegd tijdens de bijeenkomst van extreemrechts waar men droomt van de deportatie van asielzoekers en reguliere immigranten?

Extremistische ideeën, maar dan besproken in pak en stropdas. De dresscode die de organisatoren van de Remigratietop voorschreven – business casual of business formal – verhulde misschien wel wat gênante tatoeages en misleidde sommige journalisten – zoals Corrado Ocone van Libero, die de deelnemers vergeleek met “beschaafde heren” uit “de Londense elitekringen” – maar slaagde er niet in de complottheorieën en anti-constitutionele plannen van de sprekers op het podium te verhullen, noch de extreemrechtse, in sommige gevallen zelfs neonazistische, achtergrond van de conferentiedeelnemers te verdoezelen.

De afgelopen weken hebben protesten en plotselinge annuleringen van reserveringen de organisatoren logistieke problemen bezorgd bij het vinden van een locatie, die geleidelijk van Milaan naar de provincie Lombardije is verhuisd. De locatie werd geheim gehouden tot zonsopgang op zaterdag 17 mei, toen een e-mail het publiek en geaccrediteerde personen naar het Teatro Condominio in Gallarate, in de regio Varese, verwees. De aanvangstijd werd verrassend genoeg vervroegd van 14:30 uur naar 9:00 uur op dezelfde dag om mogelijke protesten te voorkomen.

De burgemeester van Gallarate, Andrea Cassani van de Lega, gaf stilzwijgend toestemming voor het gebruik van de zaal, die eigendom is van de gemeente. Hij bagatelliseerde zowel het radicale karakter van de aanwezigen – “een vereniging van lokale jongeren […] met andere jongeren uit heel Europa” – als de omvang van de bijeenkomst – “een privé-evenement” met reguliere verhuur van de ruimtes – en benadrukte de bedreiging van de vrijheid van gedachte en meningsuiting die links vormde. Zelfs minister van Binnenlandse Zaken, Matteo Piantedosi, tot wie de oppositie een beroep had gedaan om een ​​verbod uit te vaardigen, sprak zich uit vóór de vrijheid om “ideeën te uiten die zeer sterk, zeer controversieel en zeer discutabel kunnen lijken“.

De Lega had de top al dagenlang gevolgd en haar standpunt verdedigd in naam van de vrijheid van meningsuiting met diverse hooggeplaatste leden (parlementslid Luca Toccalini, Europarlementariër Silvia Sardone, fractieleider in de regio Lombardije Alessandro Corbetta), tot en met secretaris Matteo Salvini. Een aanzienlijke delegatie van de partij was niet alleen aanwezig bij de bijeenkomst, maar nam er ook actief aan deel. Facta kon de toespraken van alle sprekers volgen en beluisteren via de betaalde livestream. Hier leest u wie er aanwezig waren en wat ze zeiden tijdens de Remigratietop.

De sprekers

Voor zo’n 250 tot 300 toeschouwers, honderd minder dan verwacht, wisselden veertien sprekers elkaar af, verbonden door de presentaties van de Italiaanse organisator Andrea Ballarati. Geboren in 2001, voormalig activist bij de jongerenafdeling van Fratelli d’Italia. Ballarati is voorzitter van Azione, Cultura, Tradizione, een vereniging uit Como die een paar jaar geleden toetrad tot Action Radar Europe, het ultranationalistische identiteitsnetwerk van de Oostenrijker Martin Sellner, die verantwoordelijk is voor de conceptuele ontwikkeling van “remigratie“.

De eerste spreker, Lena Kotré, parlementslid voor de Alternative für Deutschland (AfD) in Brandenburg, bracht Sellner meteen een ode voor de organisatie van het evenement.

De relatie van Sellner met de AfD is al geruime tijd zeer hartelijk, hoewel de Duitse extreemrechtse partij de Identitäre Bewegung nog steeds op de lijst van onverenigbare organisaties plaatst. In november 2023, zoals gedocumenteerd door een onderzoek van het journalistieke collectief Correctiv, presenteerde Sellner aan zakenlieden, leden van de Duitse hogere middenklasse, neonazi’s en leidende figuren van de partij, waaronder de rechterhand van leider Alice Weidel, een remigratieplan om drie categorieën mensen uit Duitsland te verdrijven en te deporteren naar een niet nader gespecificeerd gebied in Noord-Afrika: asielzoekers, reguliere immigranten en “niet-geassimileerde burgers“, dat wil zeggen Duitsers van de tweede en derde generatie die als niet-geïntegreerd worden beschouwd. Kotré heeft opgeroepen tot de opname van remigratie in het officiële AfD-programma, in de hoop dat de normalisatie van het voorstel zo ver zal gaan dat het onderdeel wordt van de dagelijkse gesprekken van de bevolking.

Eva Vlaardingerbroek, de tweede die het podium betrad, was zonder twijfel de meest verwachte en meest prominente gast, met meer dan een miljoen volgers op X. Vlaardingerbroek is een Nederlandse activiste en commentator met een politiek verleden bij Forum voor Democratie in Nederland. De afgelopen jaren is ze snel uitgegroeid tot een rijzende ster van het Europese conservatisme, geëerd met hoffelijke handkussen van Viktor Orbán, op de voet gevolgd door Elon Musk en begroet door Matteo Salvini.

n 2021, toen ze een Engelstalige talkshow presenteerde voor de web-tv van de Zweedse Democraten, werd ze opgemerkt door Tucker Carlson en Steve Bannon, die haar herhaaldelijk in hun respectievelijke programma’s noemden als correspondent voor Europese Zaken. Van Amerikaanse televisie tot internationale conferenties, zoals de CPAC in Boedapest, de sprong was klein: inmiddels “lijkt het erop dat geen enkel internationaal identitair of ultraconservatief congres kan plaatsvinden zonder dat Vlaardingerbroek een van de sprekers is“, merkten de experts op het gebied van complotdenken Pepijn van Erp en Peter Zegers op.

Vlaardingerbroek heeft een voorliefde voor en een zeker talent voor “cultuuroorlogen“, met een duidelijke neiging om af te dwalen in complottheorieën: de actie om de stikstofuitstoot in Nederland te verminderen zou een opzet zijn om de grond van Nederlandse boeren te onteigenen, de anti-covidvaccinatie zou geïnspireerd zijn door een breder totalitair controleplan, de Grote Vervanging (of etnische vervanging) – de complottheorie die verschillende blanke supremacisten tot bloedbaden heeft aangezet – zou een realiteit zijn die gepland is door de globalistische elite. “De combinatie van massale immigratie van groepen met een hoge vruchtbaarheid en de lage vruchtbaarheid van etnische Europeanen vormt de Grote Vervanging“, herhaalde Vlaardingerbroek zaterdag, en riep op tot drastischer maatregelen dan het sluiten van de grenzen, wat niet langer voldoende is om te voorkomen dat etnische Europeanen “tegen het einde van de eeuw tot een minderheid” worden gereduceerd.

Multiculturele wijken zoals Molenbeek in Brussel, Saint-Denis in Parijs en Rinkeby in Stockholm zouden het beste weergeven hoe Europa eruit zal zien als remigratie niet zou worden doorgevoerd: “Er was een invasie en deze gebieden zijn al bezet.” Vlaardingerbroek waarschuwde echter dat remigratie niet zal plaatsvinden tenzij Europeanen zich eerst ontdoen van het “schuldcomplex van de Tweede Wereldoorlog“, dat hen ervan weerhoudt er openlijk over te praten, zoals nu al het geval is in de Verenigde Staten onder Trump.

De derde toespraak was het minst retorisch, omdat deze verhuld was door een pseudo-academische taal die erop gericht was aan te tonen dat immigratie niet gecorreleerd is met groei van het BNP en dat remigratie economisch houdbaar is met vrijwillige prikkels tot repatriëring (of deportatie), dankzij besparingen op territoriale controle en gevangenisbeheer. De zwakte van de argumenten was echter geen verrassing, gezien de achtergrond van de spreker, de Amerikaanse Cyan Rose Quinn, en van de vermeende denktank die zij vertegenwoordigt, het White Papers Policy Institute (WPPI).

Het WPPI, waarvan de doelstelling – zoals vermeld op de website – “het creëren van politieke alternatieven [is] die de collectieve belangen bevorderen van westerse volkeren die streven naar zelfbeschikking“, is niets meer dan een collectieve blog, opgericht door een Amerikaanse student in Zweden, James Karlsson (pseudoniem van James William Kreger), wiens enige gedocumenteerde werk een baan bij McDonald’s is. De inhoud van het WPPI, frauduleus gepresenteerd als academisch onderzoek, is monothematisch gericht op etnische substitutie en de remedies daarvoor, bijvoorbeeld de repatriëring van de gehele niet-witte Amerikaanse bevolking, inclusief burgers van Afrikaanse afkomst, naar derde landen.

Quinn zelf, op het podium van de Remigratietop, stelde dat zwarte Amerikanen vrijwillig naar Ghana zouden kunnen emigreren, waar ze geen last meer zouden hebben van racisme. Kreger daarentegen is veel radicaler dan het instituut laat voorkomen, aangezien hij uitnodigingen voor neonazistische podcasts, zoals The Daily Shoah, niet schuwt. Quinn is een voormalig militant van radicaal links in Seattle die het hele politieke spectrum heeft bewandeld, totdat ze zich vestigde bij de blanke supremacistische rechterzijde. Haar identiteit als undercoverauteur van de beroemde blanke nationalistische website Counter-Currents en coördinator van een jaarlijkse conferentie van blanke supremacisten en antisemieten, het Northwest Forum, werd onthuld door Amerikaanse antifascistische activisten na de alt-right-bijeenkomst in Charlottesville in 2017.

Jacky Eubanks, een voormalige Republikeinse kandidaat voor de voorverkiezingen in Michigan, bekend om haar voorstel voor een verbod op alle anticonceptiemiddelen, was de andere Amerikaanse spreker in Gallarate. Zij pleitte voor een immigratiemoratorium totdat alle immigranten geassimileerd zijn, omdat – volgens haar historische revisionistische these – de Verenigde Staten bij de oprichting geen multicultureel land waren.

Verrassend genoeg was het niet Sellner die het gedetailleerde remigratieplan presenteerde, maar Dries Van Langenhove, voormalig parlementslid van het Vlaams Belang en leider van de Vlaamse jongerenbeweging Schild & Vrienden. Van Langenhove zou vrijdag voor een Belgische rechtbank verschijnen voor het hoger beroep in zijn proces – hij werd in eerste aanleg veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf voor het aanzetten tot geweld en het ontkennen van de Holocaust in de chatrooms van zijn beweging – maar de hoorzitting werd uitgesteld vanwege een voorval waarbij een van de rechters van de rechtbank betrokken was.

De rechtszaak tegen hem heeft Van Langenhove echter in staat gesteld zijn eigen persoon tot martelaar te stileren en een lucratieve inzamelingsactie te starten om de juridische kosten te dekken, die – op het moment van schrijven – bijna honderdduizend euro heeft opgebracht. In Gallarate presenteerde hij zichzelf als bewijs dat, als iemand het over remigratie durft te hebben, het “Brusselse regime” bereid is zijn tegenstanders op te sluiten. Het remigratieplan, zoals Sellner al op zijn website had uiteengezet, zou uit drie fasen bestaan. De eerste – legde Van Langenhove uit – bestaat uit de uitzetting van illegalen, het sluiten van de grenzen, de restrictieve hervorming van het asielrecht en bovenal de annulering van gezinsherenigingen. In de tweede fase worden werk- en verblijfsvergunningen niet automatisch verleend, bijvoorbeeld aan degenen die misdrijven plegen of aantonen dat ze cultureel niet zijn geassimileerd, maar wordt een quotasysteem ingevoerd om de toegang te beperken en wordt de toekenning van het burgerschap geannuleerd of ingetrokken in geval van frauduleuze verwerving. De derde fase zal zich tenslotte richten op de ‘niet-geassimileerde burgers’, dat wil zeggen degenen die in ‘parallelle samenlevingen’ leven en loyaal zijn aan buitenlandse naties of ideologieën.

Van Langenhove zei dat hij er vertrouwen in had dat remigratie met de bestaande wetgeving kon worden geïmplementeerd, ten minste in de eerste twee fasen en, met enkele aanpassingen, ook in de derde: “Burgers kunnen niet worden gedeporteerd, dus zullen we culturele, juridische en economische druk uitoefenen om vrijwillige repatriëring aan te moedigen”, met economische kansen ook voor de landen van aankomst. “Als een wet, verdrag of instelling de Grote Ommekeer ondersteunt of ons verhindert remigratie te implementeren” – waarschuwde hij – “betekent dit dat het ons verhindert onze mensen te redden en moet het worden herinterpreteerd, herschreven of afgeschaft. Want onze eerste en belangrijkste plicht ligt niet bij verdragen, wetten, instellingen of welk stuk papier dan ook, maar bij onze mensen.”

De Ier John McLaughlin en de Schot Kenny Smith vertegenwoordigden twee kleine partijen in hun respectievelijke landen, de National Party en de Homeland Party. De eerste wist media-aandacht te trekken door tijdens de pandemie de anti-lockdownprotesten in Dublin te infiltreren en te profiteren van de recente toestroom van migranten naar het eiland, maar de partij heeft bij alle recente verkiezingen gefaald en bleef onder de 1 procent van de stemmen. De laatste daarentegen, zoals gedocumenteerd door een onderzoek van HOPE not hate, telt fascisten en neonazi’s in haar gelederen, wat niet zo vreemd is gezien het feit dat de partij in 2023 werd gevormd door een afsplitsing van Patriotic Alternative, de grootste neonazipartij in Groot-Brittannië. Vorige maand organiseerde de Homeland Party een conferentie over immigratie, waar Lena Kotré en de Franse theoreticus van de Grote Vervanging, de schrijver Renaud Camus, werden uitgenodigd, die echter door het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken de toegang tot het land werd ontzegd.

McLaughlin riep de geest van verzet op van de Gaelische cultuur tegen het spook van de Ierse demografische irrelevantie op het eiland in 2060. Smith daarentegen richtte zich op een afschuwelijk nieuwsbericht, dat dankzij de media-aandacht van Elon Musk is aangezwollen tot het punt dat het raciale en racistische connotaties heeft gekregen: het groomen van voornamelijk blanke minderjarigen met als oogmerk seksuele uitbuiting door Britse burgers van Pakistaanse afkomst. Smith citeerde het in feite om een ​​morele paniek te generaliseren over de gevaren van immigratie voor blanke vrouwen en jongeren, ondanks het feit dat het laatste politierapport over pedofilie het alarmisme heeft weerlegd en laat zien hoe het aantal veroordelingen onder Aziatische etnische groepen evenredig is met hun totale bevolking in het Verenigd Koninkrijk.

Er waren nog drie andere partijvertegenwoordigers onder de sprekers met een veel grotere aanhang. De grootste – met Pedro Faria – was Chega, de Portugese radicaal-rechtse partij die afgelopen maandag het beste verkiezingsresultaat in haar geschiedenis behaalde, met 22,6 procent van de stemmen. De aanwezigheid van Faria was waarschijnlijk het belangrijkste organisatorische succes van een andere Portugees op het toneel: Afonso Gonçalves, van de vrouwenhatende en racistische beweging Reconquista, die remigratie zo goed promootte dat het zelfs de top van Chega en haar leider André Ventura bereikte.

Faria verzette zich in feite tegen de “manifestação de interesse“, de wet op de regularisatie van illegale immigratie, die onlangs door centrumrechts is afgeschaft en die jarenlang mensen die met een toeristenvisum in het land aankwamen toestond er te verblijven op vertoon van een arbeidsovereenkomst en een jaar socialezekerheidsuitkering. Gonçalves sprak zich in deze kwesties harder uit en riep op tot een derde herovering – na die tegen de Moren en tegen de Spaanse annexatie in 1640 – tegen immigranten.

De andere partijvertegenwoordiger was de Fransman Hilaire Bouyé, de nieuwe voorzitter van de jeugdafdeling van de Reconquête (Génération Zemmour), die remigratie verdedigde als een reddingsmaatregel voor de Europese beschaving. Sinds de oprichting, ter ondersteuning van de kandidatuur van essayist Eric Zemmour voor de presidentsverkiezingen van 2022, is Génération Z opgeschrikt door schandalen: swastika’s die ’s nachts worden geschilderd in wijken met een hoge immigratiegraad, activisten die worden gearresteerd voor racistische mishandelingen, aanhangers die in de bossen met wapens oefenen met karikaturen van Joden, zwarten en moslims als doelwit, en proclamaties van een burgeroorlog tegen etnische vervanging. Bovendien is Zemmour zelf, de eerste presidentskandidaat in Frankrijk die gelooft in etnische vervanging en pleit voor een ministerie voor remigratie, meerdere keren veroordeeld voor racistische beledigingen.

Voormalig Nederlands Kamerlid Freek Jansen van Forum voor Democratie (FvD) was het laatste partijlid in het aanwezige publiek. Als voormalig voorzitter van de FvD-jeugd heeft Jansen het schandaal meegemaakt dat leidde tot het vertrek van Eva Vlaardingerbroek uit de partij, namelijk het delen van antisemitische opmerkingen en lof voor het Derde Rijk in militante chatrooms. Jansen hield een toespraak die ogenschijnlijk opmerkelijk en tegenstrijdig was met de anti-islam uitbarstingen van zijn partijleider Thierry Baudet, maar wel in lijn met het remigratieproject: hij veroordeelde de Amerikaanse gewapende interventies in het Midden-Oosten en hoopte op “vrede met de moslimwereld“, zodat moslims in Europa een thuisland zouden hebben om naar terug te keren.

Een golf van emotie verspreidde zich door het publiek toen Maximilian Märkl van de Duitse Identitäre Bewegung (IB) het podium betrad, samen met de extreemrechtse activisten die de politie van München twee dagen voor de top had aangehouden, toen ze aan boord wilden gaan van een vliegtuig naar Italië. Ondanks het reisverbod, met als argument dat ze de reputatie van Duitsland in gevaar zouden brengen door het promoten van “een onmenselijke ideologie” en het radicaliseren van andere mensen in het buitenland, slaagden sommigen er toch in om het gebied van Varese te bereiken en Sellner een trui te geven met remigratievliegtuigen (op dinsdag, bij hun terugkeer, werden ze gearresteerd en onmiddellijk weer vrijgelaten).

Märkl legde de nadruk op de repressie die de Identitäre Bewegung in Duitsland ondervindt, waar ze door de binnenlandse geheime diensten wordt aangemerkt als een duidelijk geval van rechtsextremisme. In tegenstelling tot Oostenrijk, waar de symbolen van Sellners schepping verboden zijn, en Frankrijk, waar de Identitaire beweging door de regering werd ontbonden, heeft IB in Duitsland institutionele steun gevonden bij de AfD, die verschillende activisten als parlementaire assistenten heeft ingehuurd, ondanks hun criminele verleden en verheerlijking van het nazisme.

Ook om zijn leeftijd en familiale omstandigheden was de 76-jarige Fransman Jean-Yves Le Gallou de minst conformistische van alle sprekers. Le Gallou, een intellectueel van Nieuw Rechts, voormalig Europarlementariër van het Front National, getrouwd met de dochter van een voormalige Waffen-SS, is de theoreticus van de “nationale voorkeur“, het toekennen van burgerlijke, sociale en politieke rechten met voorrang aan Fransen. Hij staat nu dicht bij Zemmour en is ervan overtuigd dat Europa een rassenoorlog moet voeren om zijn identiteit. “De Verklaring van de Verenigde Naties over de Rechten van Inheemse Volken moet ook gelden voor Europeanen die bedreigd worden door invasieve kolonisatie“, zei hij zaterdag. “Remigratie is essentieel om onderdompeling te voorkomen.”

Martin Sellner, de voorlaatste spreker voor Gonçalves, werd met een ovatie begroet. Hij parafraseerde de extra omnes van het conclaaf en riep immigranten op: “Verlaat ons thuisland!” Sellner beloofde vervolgens remigratie te realiseren en hij had in slechts enkele jaren al vele partijen aan zijn zijde gekregen. Sellner, wiens imago besmet is in Zwitserland, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten – allemaal landen waar hij werd geweigerd omdat hij als een veiligheidsrisico wordt beschouwd en omdat hij contact heeft gehad met de aanslagpleger in Christchurch, Nieuw-Zeeland – probeert in feite zijn imago op te poetsen om de publieke opinie en de partijen die hij voor zich wil winnen te doen vergeten dat hij op zijn zeventiende swastika’s op synagogen schilderde en dat hij in 2017 een tragikomische zeeblokkade uitvoerde tegen migranten, toen zijn eigen boot door een NGO in de Middellandse Zee moest worden gered. Na de AfD in Duitsland werkt de strategie nu ook in Oostenrijk, waar de FPÖ, de leidende partij bij de laatste verkiezingen, Sellners identitaire aanhangers als “gematigd” beschouwt en remigratie in haar verkiezingsprogramma heeft opgenomen.

Het publiek

De Junge Tat, een relatief kleine extreemrechtse Zwitserse groep die vanwege haar neonazistische symboliek, paramilitaire trainingsactiviteiten, geweld en publieke intimidatie zo gevaarlijk werd geacht dat ze wordt genoemd in een rapport over terrorisme van Europol, het agentschap van de Europese Unie voor de bestrijding van criminaliteit, beschermde de conferentie en blokkeerde de toegang voor niet-geaccrediteerde personen. In het theater luisterde een van de bekendste Amerikaanse blanke supremacisten, Jared Taylor, oprichter van het inmiddels ter ziele gegane tijdschrift American Renaissance, naar de sprekers. Taylor verwelkomde bijdragen van de ergste Amerikaanse racisten, zoals leden van de Ku Klux Klan. “Het was een van de meest stimulerende evenementen die ik de afgelopen jaren heb bijgewoond“, merkte hij achteraf op over X.

Aan de andere kant slaagde de Deense rechtsextremist en verbrander van de Koran, Rasmus Paludan, er niet in Gallarate te bereiken, nadat hij op de luchthaven Malpensa was afgewezen, zoals Facta eerder had onthuld. Een enthousiaste steunbetuiging aan de remigratie kwam uiteindelijk van de Young Republicans Club van New York, die jaarlijks een groots gala organiseert waar leden van de Republikeinse Partij en extreemrechtse activisten uit heel Amerika en Europa voor uitgenodigd worden.

De Italianen

De Lega, de eerste partij die remigratie in Italië ter sprake bracht, was massaal aanwezig op de Remigratietop. Europarlementariër en generaal Roberto Vannacci stuurden een videoboodschap waarin hij benadrukte dat “remigratie geen slogan is, maar een concreet voorstel”, een “gezond verstand” en “beschaafde” maatregel om “degenen die onze wetten niet respecteren, onze waarden verwerpen en onze cultuur verachten” terug te sturen naar hun land van herkomst. Hij beloofde uiteindelijk deze strijd naar het Europese Parlement te brengen. Europarlementariërs Isabella Tovaglieri en Silvia Sardone verschenen ook in video’s – de eerste bezocht Gallarate persoonlijk – met twee toespraken, respectievelijk over de vrijheid van meningsuiting en de dreiging van de islamisering van Italië. Dit ontlokte echter bij sommige aanwezigen een schamperlach – zoals een anonieme Italiaanse auteur schrijft op Counter-Currents – omdat ze het niet vonden passen bij het radicale karakter van de conferentie.

Inderdaad, ook de andere leden van de Lega die als toeschouwers naar het theater kwamen – zoals Davide Quadri, buitenlandmanager van de Lega Giovani, en Max Ferrari, voormalig directeur van TelePadania – ontkenden met stelligheid de evidentie, namelijk dat remigratie, zoals gepresenteerd door deze sprekers, meer inhoudt dan alleen maar uitzetting van illegale immigranten en degenen die misdaden plegen. Burgemeester Andrea Cassani bereikte de top halverwege de ochtend en voegde zich bij zijn partijgenoten, waaronder Alessandro Corbetta en Alessandro Verri, gemeenteraadslid van Milaan.