Door Jacopo Di Miceli

Vertaling van: La candidata leghista che rilancia la pericolosa teoria del complotto di “Eurabia” (6 juni 2024)

Kandidate van de Lega blaast gevaarlijke ‘Eurabia’ samenzweringstheorie nieuw leven in.

Het Westen bevindt zich in een “onvermijdelijke neergang“ en wordt bedreigd “door de opmars van de fundamentalistische islam”, een noodlottige situatie die door Italiaans links in de hand is gewerkt. Sterker nog, het is de Europese Unie die “de radicale islam [heeft omarmd] en de islam en zijn gebruiken als ‘Europees model’ heeft gepromoot”. Het is een ware kolonisatie: binnen vijftien jaar zal de moslimbevolking in Europa verdubbelen. “Als we het roer niet omgooien”, “zal de islam Europa veroveren”. Dit toekomstbeeld van islamisering wordt kortweg Eurabia genoemd.

Het zijn de woorden van Isabella Tovaglieri, die zich opnieuw verkiesbaar stelt voor de Lega bij de Europese verkiezingen die op 8 en 9 juni in Italië worden gehouden, in het kiesdistrict Noord-West, na haar ervaring in het Europees Parlement in de afgelopen zittingsperiode. Tovaglieri, 36 jaar, uit Busto Arsizio (provincie Varese), voormalig gemeenteraadslid en wethouder in haar gemeente, is deze jaren actief geweest als vertegenwoordiger in de EU-instellingen, met name in drie commissies: vrouwenrechten en gendergelijkheid, de interne markt en, tot slot, industrie, transport, onderzoek en energie, waar ze ijverde voor de herziening van de richtlijn over ‘groene huizen‘ voor de energie-efficiëntie van de meest vervuilende woningen.

Maar het is immigratie waar de kandidate het meest op hamert in haar campagne. Een van haar favoriete videoformats is het bezoeken van markten in buurten met de hoogste immigratiegraad. In 2019 ging ze naar de markt in Molenbeek, in Brussel, waar ze benadrukte dat ze zich een “ongewenste gast in eigen huis” voelde; dit jaar bezocht ze echter de kraampjes van de markt in San Siro, in Milaan, een buurt die – zegt ze – “nu uitsluitend wordt bevolkt door buitenlanders en moslimimmigranten”. Het retorische riedeltje is dat van het hellende vlak: als deze trend niet wordt gestopt, zal de islamisering, die nu nog beperkt blijft tot een aantal afgebakende gebieden, vlak voor onze deur aankomen en zich over heel Europa uitbreiden.

@isabellatovaglieri

È già a casa nostra. Oriana Fallaci lo aveva predetto: l’Islam conquisterà l’Europa. Se non invertiremo la rotta, ciò che vedrete in questo video sarà presto realtà nel mercato e nel quartiere di casa vostra. 8 -9 giugno, difendiamo l’Europa dell’avanzata dell’Islam fondamentalista. Vota la libertà: barra LEGA e scrivi TOVAGLIERI! #perte #foryou

♬ suono originale – Isabella Tovaglieri

De groei van de moslimbevolking op het continent, hoewel inderdaad sneller dan de niet-islamitische bevolking, lijkt echter niet in de sombere richting te gaan die Tovaglieri aangeeft. Volgens een projectie van het Pew Research Center zullen moslims in 2050 tussen de 7,4 en 14 procent van het totaal op Europees niveau uitmaken, afhankelijk van de impact van migratiestromen. Als je burgers echter vraagt hoeveel moslimimmigranten ze denken dat er in hun land zijn, komt de algemene perceptie in de buurt van de alarmbellen van de leghista: volgens Italianen zouden moslims al 19 procent van de bevolking uitmaken, een verschil van 14 procent met de werkelijke aantallen.

Het is een van de paradoxen die door de sociologie worden onderzocht: als een situatie als echt wordt ervaren, zal deze ook echt zijn in haar gevolgen. Tovaglieri bedient zich van deze collectieve misvatting. Op haar website promoot zij een petitie tegen de islamisering en voor de verdediging van de Europese identiteit. Daartoe buit zij ook feministische kwesties uit, bijvoorbeeld door linkse feministen ervan te beschuldigen dat ze zwijgen over een TikTok-video met (amper) drieduizend likes waarin een patriarchale visie op vrouwen in de radicale islam wordt bepleit.

Aanbeveling van Matteo Salvini, de leider van de Lega, om de boeken van Oriana Fallaci tot verplichte lectuur op scholen te maken (bron: Facebook)

Deze losstaande incidenten, zoals het vertonen van de verlichting in Londen voor de viering van het einde van de maand Ramadan, bevestigen voor Tovaglieri de profetie van Oriana Fallaci over Eurabia. Citaten uit het werk van de journaliste verschijnen verschillende keren op de sociale media van de Europarlementariër. “De vijand is er en hij is al thuis. Hij is niet van plan een dialoog aan te gaan. Het is immigratie, niet terrorisme, het paard van Troje dat het Westen is binnengedrongen en Europa heeft veranderd in wat ik Eurabia noem,” staat te lezen op TikTok waar Tovaglieri staat met een boek van Fallaci in haar hand.

In La forza della ragione uit 2004 schreef Oriana Fallaci dat Eurabia “een staatsgeheim is, het grootste complot in de moderne geschiedenis. Het smerigste complot dat onze wereld ooit heeft voortgebracht door middel van ideologische oplichterij, culturele vuiligheid, morele prostitutie en bedrog. […] Europa verkocht zichzelf als een hoer aan de sultans, de kaliefen, de viziers, de lansknechten van het nieuwe Ottomaanse Rijk“. Fallaci had niets uitgevonden, zoals ze zelf toegaf: ze had alleen een term gepopulariseerd voor het Italiaanse publiek die tot dan toe vrijwel onbekend was, zelfs bij internationaal georiënteerde lezers.

Het woord ‘Eurabia’ werd in 2002 al gebruikt door een in Egypte geboren maar genaturaliseerde Brits-Joodse auteur, Gisèle Littman, maar bekend onder het pseudoniem Bat Ye’or (Dochter van de Nijl). Toen Bat Ye’or in 2005 de Engelse versie van haar monografische essay over Eurabia publiceerde, aarzelde de Israëlische krant Haaretz niet om er de bijnaam ‘Protocollen van de wijzen van Brussel‘ aan toe te geven. Een verwijzing naar de beruchte antisemitische vervalsing De Protocollen van de wijzen van Zion, die een van de ideologische pijlers van de NSDAP werd. De stelling van Bat Ye’or was in feite niets minder dan een samenzweringstheorie, zoals verschillende onderzoekers met recht beweren. Zij beweert dat Europese elites tijdens de oliecrisis van de jaren ’70 een deal sloten met de Arabische Liga om goedkope olie te kopen in ruil voor immigranten. Het pact zou ook strategisch zijn geweest om Europa sterker te maken op het geopolitieke schaakbord tegen de Verenigde Staten, de Sovjet-Unie en Israël.

Zoals veel samenzweringstheorieën verdraait ook de Eurabië-theorie enkele zaken die een kern van waarheid bezitten. In 1967 sloot de Belgische koning Boudewijn bijvoorbeeld een deal met Saoedi-Arabië om een concurrentievoordeel te krijgen bij de aankoop van ruwe olie ter compensatie van de sluiting van de kolenmijnen. In ruil daarvoor mochten de Saoedi’s een grote moskee in Brussel oprichten en hun eigen imams installeren, predikers die in de Golfstaat waren opgeleid volgens de extremistische voorschriften van het wahhabisme. Turkse en Marokkaanse arbeiders die al enige tijd werden aangemoedigd om als goedkope arbeidskrachten het land binnen te komen, zouden zo een plek hebben om te bidden. De deal was catastrofaal voor België, want – schreef de Franse krant Libération enkele dagen voor de aanslagen in Parijs in 2015 – “al dertig jaar lang is de Grote Moskee in Brussel een actief toevluchtsoord voor de salafisten en een vruchtbare bodem voor de groei van hun netwerk”.

In het werk van Bat Ye’or is echter niet België de belangrijkste vijand, maar het Frankrijk van president Charles De Gaulle, dat de neergang van Europa van een joods-christelijke samenleving naar een ondergeschikte aan de islam zou hebben versneld. En hier gaat het kader van het motief verloren, zozeer zelfs dat de oorspronkelijke opzet van het Europees-Arabische project wordt teruggevoerd op Hitler. Voor de Noorse antropoloog Sindre Bangstad verzuimt de auteur te detailleren “hoe dit bereiken van politieke en sociale invloed precies wordt bereikt door structureel en vaak financieel zwakke postkoloniale staten, die op zeer dubbelzinnige manieren verbonden zijn met moslimpopulaties in Europa”. Kortom, de samenzwering zou juist worden gestaafd door de demografische groei van immigranten, maar het is onduidelijk welke onderhandelingsmacht hun landen van herkomst, die bovendien vaak niet over de nodige energiebronnen beschikken, hebben.

Geert Wilders op een bijeenkomst van de FPÖ in Wenen op 27 maart 2015.

Op een bepaald moment nam de samenzweringstheorie van Eurabia een onverwachte wending en kwam deze op één lijn te liggen met die van de nieuwe neonationalistische rechtervleugel, observeert de IJslandse professor in de politieke wetenschappen Eirikur Bergmann. De aanvallen van Al-Qaeda in de Verenigde Staten en Europa en de vluchtelingencrisis in het midden van de jaren ’10 brachten de ideeën van Bat Ye’or in de politieke mainstream. In een toespraak tijdens zijn proces tussen 2010 en 2011, waarin hij werd beschuldigd van het aanzetten tot haat en rassendiscriminatie (en uiteindelijk werd vrijgesproken), sprak de Nederlandse leider van de Partij voor de Vrijheid, Geert Wilders, over “multiculturele elites die een totale oorlog voeren tegen hun eigen volk. Het doel is de voortzetting van massa-immigratie, resulterend in een islamitisch Europa – een Europa zonder vrijheid: Eurabië“.

Terwijl Bat Ye’or lof kreeg toegezwaaid van een klein deel van de academische wereld, zoals de Oxford historicus Niall Ferguson, zakte haar tekst ondertussen weg in de internetspelonken van de ‘contra-jihad‘. Het was op een van deze islamvijandige fora dat de Noorse terrorist en blanke supremacist Anders Breivik, verantwoordelijk voor de moord op zevenenzeventig mensen in Oslo en op het eiland Utøya in 2011, kennis nam van de samenzweringstheorie. In zijn manifest van het bloedbad, 2083: A European Declaration of Independence, kwam de term Eurabia zelfs 171 keer voor.

Het is een keerpunt: vanaf dat moment is Eurabië een scheldwoord, onlosmakelijk verbonden met het rechts-extremisme. Het wordt onderdeel van het stelsel van vaak inwisselbare demografische samenzweringstheorieën, zoals de Grote Vervanging (of etnische vervanging) en witte genocide, waarop supremacistische terroristen, van de Verenigde Staten tot Nieuw-Zeeland, zich beroepen om  massamoord te legitimeren. Het is de moeite waard om te benadrukken dat het manifest van de dader van de bomaanslag op de moskee in Christchurch (51 doden) in 2019 de titel The Great Replacement droeg.

Helaas heeft Isabella Tovaglieri, met wie we contact hebben opgenomen, besloten geen commentaar te geven en we kunnen dus niet weten of zij zich bewust is van de historische context waarin de uitdrukking Eurabia tot stand is gekomen en de tragische ontwikkelingen waartoe dit heeft geleid na de publicatie van de boeken van Oriana Fallaci. Op dezelfde manier weten we niet eens of zij zich ervan bewust is dat het onheilspellend herinnert aan Le Grand Remplacement, het essay van de Fransman Renaud Camus dat in 2011 de basis, inclusief de terminologie, legde voor de theorie van de ‘Grote Vervanging’, wanneer zij in een commentaar op een Ramadanviering op een Duits plein waarschuwt dat “we worden vervangen”. Op de een of andere manier hebben deze woorden de oren van de Europarlementariër bereikt.

Op Instagram betreurt zij de kandidatuur van Mimmo Lucano voor de lijst van de Groenen en de Linkse Alliantie en uit ze de vrees dat “zijn politieke project, dat we bijna etnische vervanging zouden kunnen noemen, in Europa aangenomen zou kunnen worden als antwoord op de demografische crisis die het Europese continent doormaakt. Vanaf de banken van extreem links tot aan commissaris Johansson gaan er immers stemmen op voor een massale komst van migranten om de welvaart van de Europese Unie te garanderen“.

Immigratie of vervanging?” vraagt Tovaglieri zich af op een poster tegen Eurabia die op X is geplaatst: ook wij vragen ons af waarom het gepast is om een gevaarlijke complottheorie te herhalen als het over immigratie gaat. En het laatste nieuws, onthuld door de Europarlementariër zelf, is dat van een gerechtelijk onderzoek tegen haar na een klacht wegens smaad in de pers en wegens propaganda en aanzetten tot raciale, etnische en religieuze discriminatie.

(11 juni 2024)